“Pas op!”
Blog

“Je leest vaak dat moeders en vaders ieder een eigen rol hebben bij de opvoeding van hun kind. En dat dat ook goed is. Gelukkig maar, want als het op spelen aankomt ben ik een typische moeder. “Doe je voorzichtig?” “Pas op!” Voor ik er erg in heb, is het mijn mond al uit. Ik ben me er inmiddels wel bewuster van. Het lukt steeds beter om letterlijk en figuurlijk los te laten".

Vorige week nog. Teun wilde per se een klimrek op. Dat had hij ook met papa gedaan. Ik dacht: “Dat moet kunnen.” Maar toen hij boven stond, draaide mijn maag zich om.

Smallsteps blogger Judith over buiten spelen

Hij moest weer naar beneden van mij. Daar dacht hij helaas anders over. Uiteindelijk heeft een andere vader mijn woeste peuter van het klimrek gehaald.

Jongens en meisjes

Nu denk ik steeds vaker: “Dan valt hij maar een keer.” Niet uit een hoog klimrek, maar wel bijvoorbeeld als hij vanaf de bank ergens op springt. Dat gaat niet altijd goed. En daar leert hij van. Ook zie ik dat Teun elke dag even los wil gaan - jongens hebben toch, meer dan meisjes, behoefte aan veel bewegen. Voetballen, stoeien, op bed springen: het maakt hem niet uit, zolang hij zijn energie maar kwijt kan.

Buitenspelen maakt slim en sociaal

Uit onderzoek blijkt dat bewegen een positief effect heeft op de hersenontwikkeling en het leervermogen. Vooral buiten spelen is blijkbaar heel gezond. Kinderen hebben buiten meer mogelijkheden om grenzen te verleggen en het is goed voor de motorische ontwikkeling. Kinderen blijken er ook gezonder, slimmer en socialer van te worden. Nou, dat klinkt veelbelovend!

Spelaanleidingen

Ik heb me als vrijwilliger opgegeven om mee te denken in een buurtcommissie voor een natuurspeeltuin. Daar leerde ik het verschil tussen een spelaanleiding en een speeltoestel. Een boomstronk kan bijvoorbeeld een spelaanleiding zijn. Je kind moet dan zelf verzinnen wat hij ermee kan doen. Dat is anders dan een schommel – hoewel dit in de fantasie van kinderen gerust een vliegtuig of een lift kan worden.

Ook op de kinderopvang zijn er spelaanleidingen genoeg. Laatst had een van onze pedagogisch medewerkers een hele bos met wilgentakken geregeld. De kinderen hebben er uren mee buiten gespeeld. Als ik zo in en om mijn huis rondkijk, denk ik dat ik dat beleid ook maar eens ga invoeren. Zo heb ik vorige week van alle tuinkussens een hindernisbaan gemaakt. Geweldig vond Teun het. Met een verhit hoofd rende hij er overheen. Ik had er geen omkijken naar. En hij sliep als een roosje die nacht. Ik kan me nu al verheugen op een heerlijk opgeruimd, speelgoedloos huis!

Ik ben Judith Hugen, communicatieadviseur bij Smallsteps en moeder van Teun (3). Ik ben bijna 9 jaar samen met Arno, die inmiddels ook mijn man is. Net voor mijn veertigste verjaardag ben ik moeder geworden. Daarvoor had ik niet een heel duidelijk beeld van wat voor moeder ik wilde zijn. Nu ik dagelijks voor keuzes word gesteld, met écht opvoeden te maken heb en dit met Arno moet afstemmen, denk ik daar meer over na. Op een dag dat alles niet bepaald vlekkeloos verloopt, hou ik me vast aan het zinnetje in mijn achterhoofd: die andere moeders doen ook maar wat… In mijn blogs wil ik mijn ervaringen met je delen en ook wat ik leer van de pedagogisch medewerkers van Smallsteps.